Een keel gekropt door vaderlandse trots

België mis ik hier niet echt. Er zijn hier namelijk verschillende manieren om dit te vermijden:

1. België is omnipresent aanwezig in het straatbeeld

Kwamen Ole en ik in Tbilissi (Georgië) nog busjes van de AVEVE uit Winksele tegen, heb ik in Bratislava eerder fashion encounters of the third kind met mijn vaderland.

Het lijstje bestaat voorlopig uit de volgende ‘labels’:

• Drankencentrale Esselens-Sticker uit Asse-ter-heide/Asse-la-Bruyère  (mooi t-shirt voor  de werkmens)
• Banden Mortier uit Tielt-Ardooie (mooi werkjasje voor de werkmens)

Dus wie er nog aan twijfelde: onze Belgische modeontwerpers doen het goed in het buitenland! Het is slechts een kwestie van tijd wanneer ook designer Patrick zich op deze Emerging Market waagt met zijn merk Café Parkpoort!

Patrick zal daarbij echter wel concurrentie ondervinden van het Belgische bieren-café De Zwaan dat zich in de Oude Stad van Bratislava bevindt.

2. De televisie

Aangezien ons appartement op de verkeerde windrichting uitkijkt (noordoost) kan onze schotelantenne enkel Spitsbergen Televisionska Rondfunken (STR) en Vizie-Tele Murmansk (VTM) ontvangen.

Niet getreurd echter, in het centrum kan je ook Eurosport ontvangen. En gisteren heb ik me volledig kunnen uitleven door naar de Ronde van Vlaanderen te gaan kijken in café Verdict.

Voor de televisie zwollen de tranen me in de ogen, terwijl ik Delphine wereldkundig maakte in de wereld van de wielersport.

Een selectie van mijn deskundig commentaar:

‘Wat een mannen van Beton’, ‘Kijk hoe breed ze zijn’ (note: de breedbeeld-tv stond slecht afgesteld), ‘Dit is beter dan een film’, ‘Kijk, nog een Stijn die goed bezig is’, ‘Oei, met de fiets tegen de borduur knallen, dat kan nogal pijn doen. Kijk, ze herhalen het nog eens’, ‘Zaaalig’, ‘Waarom staat daar iemand met een spandoek waar ‘Luc’ op geschreven staat?’, ‘Waarom staat Patrick van de Parkpoort daar niet?’, ‘Zie ze afzien, da’s de echte Ronde!’.

Delphine kon het echter niet zo sterk boeien, ze was bezig een les voor te bereiden. En dat terwijl ik met een krop in de keel de laatste kilometers weg zag tikken, terwijl ik Devolder heimelijk eeuwige roem en vaderlandse trots toeriep, terwijl ik zoiets als een nanometer (regionaal) patriottisme voelde, terwijl ik, ik, ik … Ik geloof dat dit iets is wat ze moeilijk zal begrijpen. Ik heb haar echter al gewaarschuwd: elke eerste zondag van april vorder ik een televisie op, ik selecteer eurosport en ik ben los van de wereld… eventjes toch, voor een paar uur. Karl Vannieuwkerke spelen voor een namiddag, ik zou ervoor betalen. Als het mag.